Wykres nr 4

ad 1

Rok 609 p.n.e. -  śmierć króla Jozjasza jest początkiem siedemdziesięciu lat dla Babilonu.

"... Toteż Ja przyłączę cię do twoich ojców, i w pokoju będziesz złożony w twoim grobie, aby twoje oczy nie oglądały całego tego nieszczęścia, jakie ja sprowadzę na to miejsce." - II Król. 22:18-20

"Gdy król Jozjasz wyprawił się, aby się z nim potykać, ten go zobaczył, i pozbawił życia pod Megido." - II Król. 23:29

ad 2

Lata 609-539 p.n.e. - siedemdziesiąt lat panowania Babilonu nad narodami.

"To mówi Pan Zastępów, Bóg Izraela;...

Teraz zaś dałem wszystkie te ziemie w ręce Nabuchodonozora, króla babilońskiego, mojego sługi; oddaję mu nawet zwierzęta polne, by mu służyły. Wszystkie narody będą służyć jemu, jego synowi oraz synowi jego syna, dopóki nie przyjdzie kres także i na jego kraj" - Jeremiasza 27:4-7.

"a narody będą służyć królowi babilońskiemu przez siedemdziesiąt lat." - Jeremiasza 25:11

Źródło: http://www.science.co.il/Maps-Near-East-Empires.asp 

ad 3  

Rok 539 p.n.e. - upadek Babilonu - wykonanie kary na ostatnim królu Babilonu. Kończy się "siedemdziesiąt lat dla Babilonu" (ich dopełnienie) - II Kronik 36: 21.

"a po upływie siedemdziesięciu lat ukarzę króla babilońskiego" - Jeremiasza 25:12

"Mene - Bóg obliczył twoje panowanie i ustalił jego kres... Tej samej nocy król chaldejski Baltazar został zabity." - Daniela 5:26, 30.

"Tak wypełniło się słowo Jahwe wypowiedziane przez usta Jeremiasza tej treści: Przez cały czas spustoszenia, dopóki kraj nie odpłaci swoich sabatów, będzie odpoczywał, aby dopełnić siedemdziesiąt lat" - II Kronik 36: 21.

ad 4 

W okresie ostatnich 22 lat panowania królów judzkich: Jehoachaza, Jehojakima, Jehojachina i Sedekjasza - II Król. 23:30-32, 34-37; 24:8-9, 17-18.

"Dobre figi"

Rok 597 p.n.e.  - uprowadzenie "dobrych fig" - one otrzymały obietnicę powrotu.

"Nabuchodonozor, król babiloński, stanął pod miastem, podczas gdy słudzy jego oblegali je. Wtedy Jojakin, król judzki, wyszedł ku królowi babilońskiemu wraz ze swoją matką, swymi sługami, książętami i dworzanami. A król babiloński pojmał go w ósmym roku swego panowania. Również zabrał stamtąd wszystkie skarby świątyni Pańskiej i skarby pałacu królewskiego. Połamał wszystkie przedmioty złote, które wykonał Salomon, król izraelski, dla świątyni Jahwe - tak jak przepowiedział Jahwe. I przesiedlił na wygnanie całą Jerozolimę, mianowicie wszystkich książąt i wszystkich dzielnych wojowników, dziesięć tysięcy pojmanych, oraz wszystkich kowali i ślusarzy. Pozostała jedynie najuboższa ludność kraju. II Król. 24:11-14

"Jahwe pokazał mi w widzeniu: Oto dwa kosze fig ustawione przed świątynią, gdy już Nabuchodonozor, król babiloński, uprowadził w niewolę z Jerozolimy do Babilonu Jechoniasza, syna Jojakima, króla judzkiego, oraz przywódców judzkich, nadto kowali i ślusarzy.

Jeden kosz zawierał wyborne figi, jakimi są wczesne figi, 

drugi natomiast kosz zawierał figi zepsute, tak zepsute, że się nie nadawały do jedzenia. 

Jahwe zaś powiedział do mnie: Co widzisz, Jeremiaszu? Odpowiedziałem: Figi. Figi wyborne są bardzo dobre, a złe są zepsute, tak zepsute, że nie można już ich jeść. I otrzymałem następujące słowo Boże: To mówi Jahwe, Bóg Izraela: Jak na te wyborne figi, tak patrzę życzliwie na mieszkańców Judy uprowadzonych w niewolę, których wysłałem z tego miejsca do ziemi Chaldejczyków - dla ich dobra. Skieruję wzrok na nich dla ich dobra, sprowadzę ich do tego kraju, odbuduję ich, by więcej nie rujnować." - Jeremiasza 24:1-6.

Uwaga! W Przekładzie Nowego Świata

Można odnieść błędne wrażenie, tak jak to uczynił jeden ze Świadków Jehowy czytając Przekład Nowego Świata napisał do mnie, że w wersecie 5 Jeremiasza 24 jest mowa o tych którzy mieli dopiero trafić do Babilonu - po zburzeniu świątyni. Poprosiłem go, żeby przeczytał pierwszy werset z Jeremiasza 24 oraz porównał z innymi przekładami Biblii...

>>> Jeremiasza 24:1

Z pierwszego wersetu jednoznacznie wynika, że w/w widzenie Jeremiasza miało miejsce po uprowadzeniu Jechoniasza - na dziesięć lat przed zburzeniem Jerozolimy. I Bóg Izraela nazwał ich wczesnymi, dobrymi, wybornymi figami, i na nich spojrzał łaskawie - im złożył obietnicę powrotu - jeszcze przed zburzeniem Jerozolimy i spaleniem świątyni.

>>> Jeremiasza 24:5

W wersecie 5 wskazałem na bardzo widoczną różnicę - zesłał, wysłał (czas przeszły), a odeślę (czas przyszły) - w tym czasie "dobre figi" -  bo o nich tu mowa, były już w Babilonie. Właściwym jest użycie czasu przeszłego - nawet w Przekładzie Nowego Świata - możemy o tym przeczytać w pierwszym wersecie tego rozdziału - "gdy już Nebukadreccar, król Babilonu, poprowadził z Jerozolimy na wygnanie Jechoniasza, syna Jehojakima, króla Judy, oraz książąt judzkich i rzemieślników, i budowniczych wałów obronnych". Choć mogą dziwić dalsze słowa: "... by ich sprowadzić do Babilonu. " i to przed chwilą cytowane "odeślę" - jakby się to "coś" jeszcze się nie dokonało. Prawdopodobnie miało sugerować czytelnikowi, że odnosi się to do tych: "których odeślę" po zburzeniu Jerozolimy. Od tego czasu Strażnica liczy rzekome 70 lat niewoli babilońskiej, nie zważając na obietnicę daną tylko "dobrym figom" - 10 lat wcześniej. Ich niewola trwałaby 80 lat!?

Dalej widzimy podobny nietrafiony zabieg...

>>> Jeremiasza 29:10

Jak można zauważyć, w pierwszych przekładach Biblii jest mowa o siedemdziesięciu latach dla Babilonu - "dla Babilonu" i " Jako się jedno wypełnią siedemdziesiąt lat Babilonowi ", natomiast w Przekładzie Nowego Świata jest "w Babilonie" - jest to kolejna sugestia, że "siedemdziesiąt lat dla Babilonu" rzekomo dotyczy wygnańców uprowadzonych do Babilonu po zburzeniu Jerozolimy, jednak obietnica powrotu dotyczyła "dobrych fig", które zostały uprowadzone 10 lat wcześniej.

Błędna nauka Strażnicy o 70-letniej niewoli promuje "figi złe" nazywając je - figami dobrymi z obietnicą Boga Jehowy na powrót. Natomiast "dobre figi" wczesne wyborne gdzieś się w tej nauce zawieruszyły. Można odnieść wrażenie, że zło jest tu nazwane dobrem.

Powtórzę się: Obietnica powrotu dotyczyła "dobrych fig", tych podczas uprowadzenia do Babilonu za czasów króla Jojakima - II Król. 24:11-14, w roku 597 p.n.e.

Złe figi

Rok 587 p.n.e. - kara dla "złych fig" - spalenie świątyni i Jerozolimy.

"Natomiast jak się czyni z bezwartościowymi figami, których nie można jeść, bo są niedobre, tak samo - to mówi Jahwe - postąpię z Sedecjaszem, królem judzkim, z jego przywódcami, z tymi mieszkańcami Jerozolimy, co pozostali w tej ziemi, oraz z tymi, co mieszkają w Egipcie. I uczynię z nich postrach i klęskę dla wszystkich królestw ziemi, hańbę, przysłowie, pośmiewisko i przekleństwo po wszystkich miejscach, gdzie ich rozproszyłem. Ześlę na nich miecz, głód i zarazę, dopóki nie znikną z powierzchni ziemi, którą dałem im i ich przodkom." - Jeremiasza 24:8-10

"W piątym zaś miesiącu, siódmego dnia miesiąca - był to dziewiętnasty rok panowania króla babilońskiego, Nabuchodonozora - wkroczył do Jerozolimy Nebuzaradan, dowódca straży przybocznej, sługa króla babilońskiego. Spalił świątynię Jahwe, pałac królewski i wszystkie domy Jerozolimy - wszystkie wielkie domy spalił ogniem. Całe zaś wojsko chaldejskie, które było z dowódcą straży przybocznej, zburzyło cały mur dokoła Jerozolimy. Resztę zaś ludu, która pozostała w mieście, zbiegów, którzy przeszli do króla babilońskiego, oraz resztę tłumu Nebuzaradan, dowódca straży przybocznej, przesiedlił na wygnanie. Lecz spośród biednego ludu ziemi dowódca straży przybocznej pozostawił niektórych jako uprawiających winnice i jako rolników." - II Król. 25:8-12.

ad 5

Okres "sabatów" dla ziemi.

"Jeżeli i wtedy nie poprawicie się i będziecie postępować Mnie na przekór, to i Ja postąpię wam na przekór i będę was karał siedmiokrotnie za wasze grzechy. 

Was samych rozproszę między narodami, dobędę za wami miecza, ziemia wasza będzie spustoszona, miasta wasze zburzone. Wtedy ziemia będzie obchodzić swoje szabaty przez wszystkie dni swego spustoszenia, a wy będziecie w kraju nieprzyjaciół. Wtedy ziemia będzie odpoczywać i obchodzić swoje szabaty. Przez wszystkie dni swego spustoszenia będzie obchodzić szabat, którego nie obchodziła w latach szabatowych, kiedy w niej mieszkaliście." - Ks. Kapłańska 26:23, 33-35

__________

Rok szabatowy i rok jubileuszowy

"Potem Jahwe powiedział do Mojżesza na górze Synaj: Mów do Izraelitów i powiedz im: Kiedy wejdziecie do ziemi, którą daję wam, wtedy ziemia będzie także obchodzić szabat dla Jahwe. Sześć lat będziesz obsiewał swoje pole, sześć lat będziesz obcinał swoją winnicę i będziesz zbierał jej plony, ale w siódmym roku będzie uroczysty szabat dla ziemi, szabat dla Jahwe. Nie będziesz wtedy obsiewał pola ani obcinał winnicy, nie będziesz żął tego, co samo wyrośnie na polu, ani nie będziesz zbierał winogron nieobciętych. To będzie rok szabatowy dla ziemi. Szabat ziemi będzie służył wam za pokarm: tobie, słudze twemu, służącej twej, najemnikowi twemu i osiadłemu u ciebie, tym, którzy mieszkają u ciebie. Cały jego plon będzie służyć za pokarm także twojemu bydłu i zwierzętom, które są w twoim kraju. 

Policzysz sobie siedem lat szabatowych, to jest siedem razy po siedem lat, tak że czas siedmiu lat szabatowych będzie obejmował czterdzieści dziewięć lat. Dziesiątego dnia, siódmego miesiąca zatrąbisz w róg. W Dniu Przebłagania zatrąbicie w róg w całej waszej ziemi. Będziecie święcić pięćdziesiąty rok, oznajmijcie wyzwolenie w kraju dla wszystkich jego mieszkańców. Będzie to dla was jubileusz - każdy z was powróci do swej własności i każdy powróci do swego rodu. Cały ten rok pięćdziesiąty będzie dla was rokiem jubileuszowym - nie będziecie siać, nie będziecie żąć tego, co urośnie, nie będziecie zbierać nieobciętych winogron, bo to będzie dla was jubileusz, to będzie dla was rzecz święta. Wolno wam jednak będzie jeść to, co urośnie na polu. 

W tym roku jubileuszowym każdy powróci do swej własności." - Ks. Kapłańska 25:1-13.

ad 6

Po "siedemdziesięciu latach". Rok 538 p.n.e. dekret Cyrusa, króla perskiego i powrót w roku 538 lub 537 p.n.e.

"Gdy upłynie dla Babilonu siedemdziesiąt lat, nawiedzę was i spełnię na was swoją obietnicę, że sprowadzę was z powrotem na to miejsce" - Jeremiasza 29:10.

"Aby się spełniło słowo Jahwe z ust Jeremiasza, pobudził Jahwe ducha Cyrusa, króla perskiego, w pierwszym roku [jego panowania], tak iż obwieścił on, również na piśmie, w całym państwie swoim, co następuje: Tak mówi Cyrus, król perski: Wszystkie państwa ziemi dał mi Jahwe, Bóg niebios. I On mi rozkazał zbudować Mu dom w Jerozolimie w Judzie. Jeśli z całego ludu Jego jest między wami jeszcze ktoś, to niech Bóg jego będzie z nim; a niech idzie do Jerozolimy w Judzie i niech zbuduje dom Jahwe, Boga izraelskiego - ten to Bóg, który jest w Jerozolimie. - Ezdrasza 1:1-3